9. juli 1926

Gryungen 9-7-26
red. Marie Johansen

Referat
Gry hadde et koselig ettermøte lørdagskveld 18de juni på lemman på Fjordbakken. Vistnok alle både æres- og aktive medlemmer møtte (de som er hjemme, ja.)
Stemningen var finfin over hele linjen. Vi leika nokså meget, og enkelte som var særlig opptrekt tok seg en ekstra svingom i pausene. “Gryungen” utkom med et meget godt og lærerikt nummer – redaktøren fikk sig en ekstra spasertur for å hente den – for den var blitt igjen hjemme.
I grunnen skulle vi ha hatt diskusjon, og vi gjorde et svakt forsøk på det da vi drakk kaffe, men emnet: “Hvem kan skape mest hygge i heimen, mann eller kvinne.” blev med en viss fart ekspedert av et par av æresmedlemmerne – så noen diskusjon blev det ikke.
Kaffen lot til å smake oss alle, undertegnede var ei stund redd for at ikke alle æresmedlemmer kunne “magmåle” sig, men det gikk visst bedre enn det en stund så ut til. Med det samme vi har kaffen på tapetet, vil jeg anbefale alle som oppholder sig i Solveigs nærhet under kaffedrikking å passe godt på labban sine.
På et par strikkepinner og et vemodig fint lommetørkle blev der tatt livlig nummer, der kom visst inn omkring 4 kr.
I tolvtia begynte de fleste å trekke i tøiet, – og stående sang vi – etter lille frk. nestformannens forslag: “Syng kun i din ungdoms vår.”
Så skiltes lemmerne med løfte om kirketur næste dag.

Gryungen på fransk visitt hos lemman.

På Fjordbakken holdt ho Rakel på å aust opp graut. Ho Erna satt og skreiv.
“E det åt han Sverre så må du hels,” sa æ.
“Nei, det e åt det Norske postvæsen,” sei ho Erna – “æ klaga over at de har sånn dårlig postforbindelse med feskarbåtan på Island.”
“Men kan dokker fortell mæ ka slags rart mål det va æ hørt då æ kom inn,” sei æ.
“Å”, sei ho Rakel og flir, “Det e han Alvin som øv på fela.”

Utenfor døra hos ho Karen satt han Toralf og læst i Alvestad. “Velsigne arbeidet”, sa æ.
“Å, det e nu ikkje store arbeidet” sei han, “Æ ser nu bære ette om æ kann “Astri, mi Astri” på fingran – så ho Valborg ikkje fleire ganga skal få spør om æ kann den. Men snakk ikkje så høgt – du veit ho Anna e redaktør – så når ånden kjem over ho så må vi gå omkring i hosslæstan og kvesker. Så æ mesunn såvesst ikkje de som bestandig har redaktør i huset.”

I Vika va døra låst, ho Nelly sov nok allerede. Ho Helga kom nett ifra sommarfjøsen då æ kom bortover veien.
“E han Lars inne”, sa æ.
“Langtifra”, sa ho, “han flyr tell Storvatnet med feskstonga mest kver kveld.”

Ho Solveig va åleina i kjøkkene då æ kom inn, ho sat og såg i en geografi, og æ såg et glimt a Nord-Amerika då ho smikka han igjen.
“Skal du ut å reis kanskje?” sa æ.
“Nei ikkje æ” – sa ho Solveig nokså lågmælt.

Norafør stua hennes Hilda treft æ ho Allis og ho Inga – de diskuterte høilydt barneoppdragelse.

“Kor ho Lark og han Bidevind e? ” sa æ når æ treft ho Signe med en klesbørste og beste buksen hass Einar i kjøkkenet.
“Ho Valborg mått gå med kian, de kom heim igjen, og han Einar sett i stua og læs – gå bære inn åt han.”
I døra stoppa æ op – han Bidevind sat å peika på trøiknappan og mumla halvhøgt -“Olga, Bergljot, Anny-“.
Æ stod ei lita stund – så stakk æ a – æ følt mæ overflødig.

Så gjekk æ op der og over myran åt ho Tine.
Ho kom akkurat ut, skull ut på treff sa ho.
“Ja, då passa det jo utmerket at du treft mæ. Men gratuler med nytt skaut – du har god smak, det ser æ.”
“Nei, det e ikkje æ som ha kjøpt det ” sa ho, “æ ha fått det i marketsgave hos han Einar.”

Inn på veien hørt vi nåkken som song høgt og klårt “Einsleg gjeng eg her og vankar” og ei stund etter treft vi han Arne.

Jeg.

“Å kvila på vegen gjev styrke i bein” sa han Lars marketstorsdagen, han satt i torvsjåen mesteparten av dagen.

“Æ får piskantull sjyverken” sa ho Allis. Ho va i dåpsselskap då de reist heim a market.

“Æ syntes ikkje dettan va arti” sa ho Solveig. Ho dansa tre slåtta på siste hytteball.

“Skal tru om ikkje olja fell snart” sa han Arne – og målt avstanden bortover åt Hadseløya.

“Ikkje eit ord” sa ho Anna med gråtmål – når annakver kjerring spør om ho ha hørt nokke frå Grønland.

“E det han Albert” sa ho Tine og småbantes. Ho for og trilla torv i berrføten – og fekk sjå en mann komme oppover myra.

“Og æ som glømt smilet heime” sa han Einar. Han såg messmodig på at de andre mora sæ på hytteballet.

“Æ ska svær på at æg ha fått blodforstoppels i hannleen hvis æ ikkje ha fått den joten hos han Toralf,” sa ho Valborg og balsamert sæ i vilden sky.

Ja, så er vi allerede kommen langt utover sommeren. Overstått er 17 mai med dens festligheter – pinshelga og market er og forbi,- så nå får vi leve på minner og fremtidsforhåpninger.
Med takk til “Gry” og dens medlemmer for godt kameratskap og forståelsesfuldt samarbeide har vi hatt en riktig hyggelig vår og sommer. Tenk på ettermøtene, på all moroen – kaffen og de gode kakene vi har fått. Men fremfor alt – at vi har fått være sammen med “Gry” lemmerne har vært svært hyggelig.
Så har vi jo “Gryungen”, deres vel kjente og vidt berømte avis. Det har nu ganske visst ikke vært bløtkaker og honning som alle tider kom i den. Men til stor hygge og morro har den vært, så både aktive og æresmedlemmer bør gjøre sitt beste for å støtte og vedlikeholde den. Diskusjonsmøtene har nu likesom ikke æresmedlemmerne vært meget med på, til denne tid. Men nu når det blir friluftsmøter skal du se det blir forandring – om det blir diskusjon, men det blir det kanske ikke tid til.
– Ja “Gry” lever og blomstrer – blir større og sterkere hver dag som går. Og mitt ønske er at den må gjøre det også i fremtiden. Så får vi nok både hytte og tilbehør snart, skal du se.
x.x.

Småting
“Gjer nu berre ikkje nåkke du anka på,” sa ho Ågoth, når ho såg at han Arne smilt åt ei av innergårdsvekjen på utflukten på øya.

“Dennan vemmelige noravinden”, sa ho Allis, når ho satt og fraus – også på utflukten.

“En gjer mykje førr ei god sak”, sa ho Signe når ho og han Lars tørka svette og dansa vals på hytta i byen.

“Det ha vor en storarta fest”, sa ho Inga, etter å ha tatt en rørende avskjed med en fra Raftsundet på møkkerdongen hos han Ekof i Falkfjorden.

“Den som va på Grønland nu” sa ho Anna når ho tørka svette ette første springdansen på hytta.

“Ja så pikade gjekk det forbi”, sa ho Tine då ho stakk første gongen på den flyndreungen ho fekk på botten morran etter hytteballet.

“Den som forsøker å være god har mange besværligheter”, sa ho Valborg mens ho baska jot og giktsmørrels på sin hovne arm og mange blemmer, minner fra utflukt og hyttemorro.

“Æ e heime og søv, det har æ best a” sa ho Rakel då ho hørt ka tid de anner kom a utflukten.

“Det e tungt å ha kjæresten så langt borte” , sa ho Erna, og såg på solformørkelsen med drømmende øine.

“Ja nu gjekk vi” sa ho Solveig då hu og en tel gjekk ut fra hytta – på sin private utflukt. Nokså langt må de ha gådd og, for hytta va stengt då de kom tebakers.

“Market e ei koselig innretning”, sa ho Helga torsdagskvelden, – etter å blit akterutseilt, og hadd biltur med tilbehør for en spottpris.

x.x.

  1. Ingen kommentarer enda.
  1. Ingen tilbakespor enda.
Du må logge inn for å poste en kommentar.